رزین های پلی استر برای پوشش های پودری: انواع، موارد استفاده و راهنما

آنچه که رزین های پلی استر برای پوشش های پودری در واقع انجام می دهند

به طور خلاصه، رزین های پلی استر برای پوشش های پودری ستون فقرات تشکیل دهنده فیلم هستند که سختی، مقاومت در برابر آب و هوا، براقیت و جریان یک فیلم پودری پخته شده را تعیین می کنند. و انتخاب نوع رزین صحیح تنها تاثیرگذارترین تصمیم در هر فرمولاسیون پوشش پودری است. همه چیز پایین دست - دوام مکانیکی، طول عمر در فضای باز، مقاومت شیمیایی و ظاهر - به شیمی رزین انتخاب شده در مرحله فرمولاسیون بازمی گردد. این مقاله خانواده‌های اصلی رزین، نحوه ساختار آنها، نحوه تطبیق آنها با سناریوهای کاربردی واقعی، و نحوه مقایسه آنها در کنار یکدیگر را توضیح می‌دهد تا فرمول‌ساز، مدیر خرید یا اعمال کننده پوشش بتواند بدون حدس و گمان انتخابی آگاهانه داشته باشد.

رزین پلی استر یک پلیمر با عملکرد کربوکسیل یا عملکرد هیدروکسیل است که از طریق پلی تراکم پلی ال ها و پلی اسیدها تولید می شود. هنگامی که با یک عامل پخت سازگار - مانند TGIC (تری گلیسیدیل ایزوسیانورات)، HAA ​​(بتا هیدروکسی آلکیل آمید)، رزین اپوکسی یا ایزوسیانات مسدود شده ترکیب می شود - در طول پخت به یک لایه متراکم و ترموست متصل می شود. این شبکه متقاطع همان چیزی است که به فلز پوشیده شده با پودر در برابر خراشیدگی، قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش، مواد شیمیایی و ضربه های مکانیکی مقاومت می کند. از آنجایی که نسبت رزین به عامل پخت، مقدار اسید، ویسکوزیته و دمای انتقال شیشه (Tg) همگی ویژگی‌های فیلم نهایی را تغییر می‌دهند، تولیدکنندگان معمولاً طیف وسیعی از محصول را به جای یک فرمول واحد ارائه می‌کنند و به فرمول‌سازها اجازه می‌دهند سطح براق، انعطاف‌پذیری و پایداری در فضای باز را برای استفاده نهایی خاص تنظیم کنند.

این راهنما حول تصمیمات عملی سازماندهی شده است: انواع رزین های متداول چیست، هر کدام چگونه در سطح مولکولی ساخته می شوند، هر کدام از کجا بهترین عملکرد را دارند، چگونه روی کاغذ مقایسه می شوند، و چگونه آنها را در انبارداری و در طول پردازش پایدار نگه داریم. بخش پرسش‌های متداول مقاله را با پاسخ‌های مختصر و مستقیم به سؤالاتی که فرمول‌نویسان اغلب هنگام تهیه منبع از یک منبع مطرح می‌کنند، می‌بندد. رزین های پلی استر برای تولید کننده پوشش های پودری .

نکته کلیدی: شیمی رزین، نه کوره پخت یا تجهیزات اسپری، محرک اصلی عملکرد نهایی یک پوشش پودری است، بنابراین انتخاب رزین سزاوار بیشترین دقت در فرآیند فرمولاسیون است.

انواع رایج رزین های پلی استر و ویژگی های آنها

رزین های پلی استر برای پوشش های پودری به طور کلی بر اساس شیمی پختی که برای کار با آن طراحی شده اند، گروه بندی می شوند. هر خانواده دارای نسبت مشخصی از رزین به عامل پخت، مقدار مشخصه اسید یا هیدروکسیل و یک پنجره پخت معمولی است. درک این تفاوت ها سریع ترین راه برای محدود کردن لیست محصولات قبل از درخواست برگه های اطلاعات فنی از یک تامین کننده است.

رزین پلی استر هیبرید (اپوکسی کیور شده).

رزین پلی استر هیبریدی با رزین اپوکسی معمولاً در نسبت 50/50 یا 60/40 ترکیب می شود تا یک چسب کامپوزیت ایجاد کند که سختی و چسبندگی اپوکسی را همراه با انعطاف پذیری پلی استر به عاریت می گیرد. سیستم‌های هیبریدی عموماً برای استفاده در فضای داخلی محفوظ هستند، زیرا اجزای اپوکسی در مواجهه طولانی با اشعه ماوراء بنفش به رنگ گچی و زرد متمایل می‌شوند. مقادیر اسیدی در این خانواده معمولاً بین 20 تا 75 mgKOH/g بسته به براقیت و رفتار انقراض هدف قرار می‌گیرد و عمل آوری معمولاً در حدود 180 درجه سانتیگراد برای حدود 15 دقیقه تکمیل می‌شود.

رزین پلی استر TGIC-Cured

رزین پلی استر پخت شده با TGIC از تری گلیسیدیل ایزوسیانورات به عنوان عامل اتصال متقابل استفاده می کند که معمولاً با نسبت رزین به عامل پخت نزدیک به 93/7 است. این شیمی برای آن ارزشمند است دوام در فضای باز ، واکنش پذیری سریع و طیف گسترده ای از سطوح براق قابل دستیابی، از پوشش های معماری با براقیت بالا تا پوشش های صاف و کم براق با بافت شنی. دمای انتقال شیشه ای در این خانواده معمولاً 58 درجه سانتیگراد یا بالاتر است که از پایداری مکانیکی خوب و مقاومت در برابر مسدود کردن در آب و هوای گرم پشتیبانی می کند.

رزین پلی استر پخت شده با HAA

رزین پلی استر پخته شده با HAA (عامل پخت بتا هیدروکسی آلکیل آمید) از نظر عملکرد شیمیایی شبیه به سیستم های TGIC است اما از شیمی گلیسیدیل-ایزوسیانورات اجتناب می کند، که آن را برای تاسیساتی که یک عامل پخت با تحریک کمتر را ترجیح می دهند جذاب می کند. سیستم‌های HAA عموماً از نسبت‌هایی در حدود 90/10 تا 96/4 استفاده می‌کنند و به طور کارآمدی پخت می‌شوند، با برخی از گریدها برای پخت در دمای کاهش یافته نزدیک به 160-165 درجه سانتی‌گراد، که می‌تواند زمان خط تولید را کوتاه کند یا مصرف انرژی در فر پخت را کاهش دهد.

رزین پلی استر TGIC دو جزئی

این یک سیستم با اجزای جفتی است که در آن یک رزین پایه عملکردی کربوکسیل و یک رزین پخت مکمل با هم عرضه می‌شوند و به فرمول‌سازان اجازه می‌دهد تا با تنظیم نسبت مخلوط بین دو جزء، پوشش‌هایی با براقیت کم، انتقال دانه‌های چوب یا مقاوم در برابر آب در حال جوش ایجاد کنند. معمولاً برای پوشش کویل، لوازم بهداشتی و کاربردهای مبلمان در فضای باز که در آن بافت مات یا اثر انتقال خاصی مورد نیاز است، انتخاب می شود.

رزین پلی استر ایزوسیانات کیور شده

رزین پلی استر ایزوسیانات (عملکردی هیدروکسیل) با سخت کننده ایزوسیانات مسدود شده به جای یک عامل پخت واکنش دهنده اسید واکنش نشان می دهد. این مسیر اغلب زمانی انتخاب می‌شود که خواص مکانیکی بسیار خوب، مقاومت در برابر آب جوش، یا سازگاری با چاپ انتقالی مورد نیاز باشد، و مکمل سیستم‌های عملکردی اسیدی در جعبه ابزار رزین کلی فرمول‌ساز است.

نکته کلیدی: عامل پخت، نه پلی استر پایه به تنهایی، چیزی است که تعیین می کند که آیا رزین به یک دسته پوشش داخلی یا خارجی تعلق دارد.

چگونه ساختار رزین بر عملکرد فیلم تأثیر می گذارد

سه ویژگی قابل اندازه‌گیری در برگه داده‌های فنی بیشتر کار را در پیش‌بینی نحوه رفتار رزین پلی استر انجام می‌دهند: مقدار اسید یا هیدروکسیل، ویسکوزیته مذاب و دمای انتقال شیشه (Tg). مقدار اسیدی نشان می دهد که چند گروه انتهایی کربوکسیل فعال برای پیوند با عامل پخت در دسترس هستند. مقدار اسید بالاتر به طور کلی به معنای اتصال عرضی سریعتر و کاملتر است، اما اگر به درستی متعادل نباشد، می تواند بر پایداری ذخیره سازی پودر نیز تأثیر بگذارد. ویسکوزیته، که در دمای مرجع مانند 200 درجه سانتیگراد در ثانیه پاسکال اندازه گیری می شود، نحوه جریان و سطح پودر ذوب شده را قبل از ژل شدن روی سطح زیرلایه تنظیم می کند - رزین های با ویسکوزیته کمتر تمایل به تولید لایه های صاف تر و براق تر دارند، در حالی که درجه های ویسکوزیته بالاتر اغلب برای جلوه های پوست پرتقال یا بافت انتخاب می شوند.

دمای انتقال شیشه ای (Tg) نقطه ای است که در آن رزین پخت شده یا پخته نشده از حالت سخت و شیشه ای به حالت نرم تر و لاستیکی تغییر می کند. رزین با Tg پایین در طول نگهداری در انبار در هوای گرم خطر تشکیل کیک یا تف جوشی با هم را دارد، در حالی که رزین با Tg بسیار بالا ممکن است شکننده یا سخت‌تر شود و به طور یکنواخت در طول کاربرد ذوب شود. اکثر رزین های پودر صنعتی طوری مهندسی شده اند که Tg را در یک نوار تقریباً بین 50 تا 67 درجه سانتیگراد نگه می دارند، که پایداری ذخیره سازی را در برابر تشکیل لایه صاف در طول چرخه پخت متعادل می کند.

در حین پخت، رزین ابتدا ذوب می شود و در سراسر بستر جریان می یابد، سپس عامل پخت با گروه های عملکردی رزین شروع به واکنش می کند و در نهایت با افزایش چگالی اتصال عرضی، شبکه ژل می شود و سخت می شود. از آنجایی که این توالی در دمای کوره به سرعت اتفاق می‌افتد، سازندگان رزین واکنش‌پذیری را به‌گونه‌ای تنظیم می‌کنند که جریان و سطح یکنواخت قبل از اینکه ژله‌ای شدن فیلم را در جای خود قفل کند - یک درمان خیلی سریع باعث ایجاد جریان ضعیف و نقص‌های بافت قابل مشاهده می‌شود، در حالی که یک درمان بسیار آهسته خطر افتادگی در قسمت‌های عمودی را دارد.

نکته کلیدی: مقدار اسید، ویسکوزیته و Tg با هم تعیین می کنند که آیا یک پوشش پودری قبل از استفاده روان می شود، کاملاً پخته می شود و در قفسه ثابت می ماند.

دمای انتقال شیشه ای معمولی در سراسر سری رزین

قبل از اینکه به نمودار زیر نگاه کنید، به شما کمک می کند که بدانید چه دمای انتقال شیشه ای مقایسه می شود و چرا تفاوت ها در عمل اهمیت دارند. نمودار حداقل مقادیر Tg منتشر شده را برای گریدهای نماینده در پنج خانواده رزین نشان می دهد که معمولاً توسط یک رزین پلی استر برای تامین کننده پوشش های پودری ذخیره می شود. حداقل مقادیر Tg بالاتر معمولاً مربوط به خانواده‌های رزینی است که برای کاربردهای سخت در فضای باز یا تحت فشار مکانیکی در نظر گرفته شده‌اند، در حالی که مقادیر پایین‌تر معمولاً برای سیستم‌های هیبریدی با تمرکز داخلی و براق بالا هستند. این ارقام به‌جای میانگین کل صنعت، مستقیماً از مشخصات فنی برای درجه‌های محصول نماینده می‌آیند، بنابراین باید به‌عنوان نقاط مرجع گویا به جای ثابت‌های جهانی خوانده شوند. بررسی این مقایسه در کنار هم، درک اینکه چرا یک فرمول‌ساز بدون بررسی سازگاری Tg با آب و هوای هدف و استفاده نهایی، یک خانواده را جایگزین خانواده دیگری نمی‌کند، آسان‌تر می‌کند.

مقایسه الگوی واضحی را نشان می‌دهد: رزین‌های هیبرید اپوکسی کیور شده در انتهای پایین محدوده Tg، معمولاً بین 50 درجه سانتی‌گراد تا 52 درجه سانتی‌گراد قرار می‌گیرند، که از شهرت آنها برای جریان عالی و براقیت بالا در قطعات داخلی حمایت می‌کند. رزین های پخت شده با TGIC و HAA در محدوده دمای 60 درجه سانتیگراد تا 65 درجه سانتیگراد بالا می روند و منعکس کننده فرمولاسیونی هستند که پایداری در فضای باز و چقرمگی مکانیکی را بر براقیت نهایی اولویت می دهند. سیستم‌های TGIC دو جزئی و رزین‌های عمل‌شده با ایزوسیانات در این مقایسه به بالاترین حداقل مقدار Tg می‌رسند، اغلب 62 درجه سانتی‌گراد تا 67 درجه سانتی‌گراد، که با استفاده از آن‌ها در برنامه‌هایی که نیاز به مقاومت در برابر آب جوش یا کار مکانیکی سنگین دارند، همسو است. رزین با Tg پایین پایین نیست. این به سادگی برای یک هدف عملکرد متفاوت طراحی شده است، و تطبیق Tg با آب و هوای مصرف نهایی یکی از سریع‌ترین راه‌ها برای جلوگیری از شکست زودرس فیلم است. فرمولاتورهایی که در انبارهای گرم و مرطوب کار می‌کنند باید توجه داشته باشند که پودر با Tg پایین می‌تواند در طول حمل و نقل و ذخیره‌سازی بیشتر مستعد کیک شدن باشد، بنابراین لجستیک با زنجیره سرد یا کنترل آب و هوا ممکن است ارزش درخواست از یک تامین‌کننده را داشته باشد. برعکس، رزینی با Tg بسیار بالا ممکن است به چرخه پخت کمی طولانی‌تر یا داغ‌تر برای رسیدن به جریان کامل نیاز داشته باشد، بنابراین قابلیت فر باید بر اساس برنامه پخت توصیه‌شده رزین بررسی شود. به طور کلی، این نمودار به بهترین وجه به عنوان فیلتر شروع استفاده می شود: هنگامی که شرایط نوردهی یک برنامه مشخص شد، مقایسه Tg لیست کوتاه رزین را قبل از شروع بررسی برگه داده فنی عمیق تر، محدود می کند.

نکته کلیدی: خانواده‌های رزین‌های خارج از منزل به طور مداوم حداقل مقادیر Tg بالاتری نسبت به رزین‌های هیبریدی داخلی دارند، و Tg را به اولین فیلتر سریع در هنگام محدود کردن فهرست نهایی رزین تبدیل می‌کند.

سناریوهای کاربردی و راهنمای انتخاب

انتخاب رزین پلی استر مناسب با تعیین محیط قرار گرفتن در معرض و نیازهای مکانیکی قطعه تمام شده شروع می شود. جدول زیر سناریوهای مصرف نهایی معمول را با خانواده رزین که معمولاً انتخاب می‌شوند، بر اساس ویژگی‌هایی که در بخش‌های قبلی توضیح داده شد، جفت می‌کند.

فراتر از شرایط قرار گرفتن در معرض، خریداران همچنین باید هدف براق، انعطاف‌پذیری مورد نیاز برای عملیات پس از شکل‌گیری، و هرگونه اولویت نظارتی یا ایمنی در محل کار را برای یک شیمی پخت خاص وزن کنند. بسیاری از تولید کنندگان، از جمله رزین های پلی استر OEM/ODM چینی برای تامین کنندگان پوشش های پودری ، چندین درجه را در یک خانواده ارائه می دهد تا یک خانواده رزین واحد همچنان بتواند برای سطح براقیت، رفتار جریان یا اثر خاموش شدن (مات) بدون تغییر کامل شیمی پخت، تنظیم دقیق شود. کار مستقیم با تیم فنی کارخانه رزین برای بررسی مشخصات هدف - Tg مورد نظر، محدوده براقیت و برنامه پخت - عموماً سریع‌ترین راه برای رسیدن به یک فرمول کاری است، و اکثر تامین‌کنندگان معتبر قبل از سفارش عمده‌فروشی، نمونه‌هایی را برای آزمایش‌های خطی ارائه می‌کنند.

غذای اصلی: ابتدا خانواده رزین را با محیط نوردهی مطابقت دهید، سپس در آن خانواده برای براقیت، انعطاف پذیری و بافت به خوبی تنظیم کنید.

دمای پخت در مقابل زمان پخت

برنامه‌های پخت یکی از کاربردی‌ترین متغیرهایی است که مدیر خط پوشش روزانه با آن کار می‌کند، زیرا ظرفیت فر، سرعت خط و هزینه انرژی مستقیماً به گرما و مدت زمان پخت یک قطعه بستگی دارد. نمودار خطی زیر رابطه معکوس کلی بین دمای پخت و زمان پخت را نشان می دهد که در برگه های اطلاعات فنی رزین پودر پلی استر معمول است: با افزایش دمای پخت، زمان لازم برای رسیدن به پخت کامل کاهش می یابد و بالعکس. این رابطه منحصر به هیچ خانواده رزینی نیست. این نشان دهنده سینتیک کلی واکنش پیوند متقابل است، جایی که دمای بالاتر واکنش شیمیایی بین رزین و عامل پخت آن را تسریع می کند. خواندن این نمودار در کنار برگه اطلاعات رزین خاص به مدیر کارخانه کمک می کند تا تخمین بزند که تنظیم دمای اجاق چه تاثیری بر توان عملیاتی خط دارد. شایان ذکر است که فشار دادن بیش از حد دما برای کوتاه کردن زمان پخت می تواند خطر زرد شدن یا پخت بیش از حد روی برخی از بسترها را ایجاد کند، بنابراین این رابطه باید به عنوان یک راهنمای برنامه ریزی به جای جایگزینی برای برنامه های پیشنهادی تامین کننده استفاده شود.

در انتهای پایین محدوده، در حدود 160 درجه سانتیگراد، برخی از گریدهای HAA پخت با دمای پایین طراحی شده اند تا در حدود 20 دقیقه به اتصال متقابل کامل برسند، که مناسب امکاناتی است که می خواهند مصرف انرژی اجاق گاز را کاهش دهند یا زیرلایه های حساس به حرارت را بپوشانند. با افزایش دما به سمت 180 درجه سانتیگراد، یک رزین ترکیبی یا همه منظوره معمولی نزدیک به 15 دقیقه به پخت کامل می رسد، که نشان دهنده رایج ترین برنامه پایه در بسیاری از خطوط پودر است. در بالاترین سطح، برنامه‌های 200 درجه سانتی‌گراد با بسیاری از رزین‌های پخت‌شده با TGIC، دو جزئی و ایزوسیانات عمل‌شده، معمولاً در حدود 10 تا 12 دقیقه کامل می‌شوند و سرعت خط‌های سریع‌تر را در جایی که طول فر محدود است، ممکن می‌سازد. این روند همچنین نشان می دهد که چرا انتخاب رزین و طراحی کوره تصمیمات مرتبط هستند: کارخانه ای با تونل فر کوتاه بیشتر از درجه حرارت بالاتر و پخت سریعتر رزین سود می برد، در حالی که کارخانه ای که قطعات حساس به حرارت را پردازش می کند از فرمولاسیون های با دمای پایین تر و ماندگاری طولانی تر سود می برد. فرمولاتورهایی که یک رزین جدید را ارزیابی می کنند، باید همیشه برنامه پیشنهادی محصول خاص را در برابر این روند کلی بررسی کنند، نه اینکه فرض کنند هر درجه در یک خانواده دقیقاً از منحنی مشابهی پیروی می کند، زیرا بسته های افزودنی و بارگذاری رنگدانه می تواند رفتار درمان در دنیای واقعی را کمی تغییر دهد. در نهایت، این نمودار یک ابزار برنامه ریزی برای متعادل کردن توان، مصرف انرژی و حساسیت بستر هنگام انتخاب بین گریدهای رزین از خانواده های مشابه یا متفاوت است.

نکته کلیدی: دمای پخت کمتر معمولاً به زمان ماندگاری طولانی تری نیاز دارد، بنابراین قابلیت فر و سرعت خط مطلوب باید از همان ابتدا بخشی از گفتگوی انتخاب رزین باشد.

مشخصات عملکرد مقایسه ای خانواده های رزین

اعداد موجود در برگه داده تنها بخشی از داستان را بیان می کنند، بنابراین می تواند به مشاهده خانواده های اصلی رزین ها در کنار ویژگی های عملکردی که برای فرمول سازها مهم است کمک کند: مقاومت در برابر آب و هوا، پتانسیل براق، استحکام مکانیکی و مقاومت شیمیایی. نمودار رادار زیر نمایه مقایسه ای تعمیم یافته ای را ارائه می دهد که از ویژگی هایی که قبلا در این مقاله توضیح داده شد برای چهار خانواده رایج - ترکیبی، TGIC-cured، HAA-cured، و TGIC دو جزئی ساخته شده است. هر محور از یک مقیاس نسبی ساده از یک تا پنج استفاده می‌کند، که در آن پنج نشان‌دهنده نمایش قوی‌تری در آن صفت خاص نسبت به سایر خانواده‌های مورد بحث در اینجا است. این یک اندازه‌گیری دقیق آزمایشگاهی نیست، بلکه یک خلاصه عملی است که به یک فرمول‌ساز یا خریدار کمک می‌کند تا تصمیم بگیرد کدام خانواده مستحق بررسی فنی دقیق‌تر برای یک پروژه خاص است. خواندن چهار شکل با هم نشان می‌دهد که هیچ خانواده رزینی بر روی هر محوری برنده نمی‌شود، دقیقاً به همین دلیل است که خانواده‌های رزین در کاتالوگ تامین‌کننده همزیستی می‌کنند نه اینکه خانواده‌ای جایگزین بقیه شود.

این مقایسه یک مبادله آشنا را در فرمولاسیون پوشش پودری نشان می دهد: رزین پخت شده با TGIC به طور کلی در مقاومت در برابر آب و هوا و مقاومت شیمیایی امتیاز بیشتری کسب می کند که منعکس کننده استفاده گسترده از آن در تجهیزات معماری و صنعتی در فضای باز است، در حالی که رزین ترکیبی اپوکسی پخت شده امتیاز بالاتری در پتانسیل و جریان براقیت دارد که محبوبیت آن را برای دکور داخلی توضیح می دهد. هنگامی که به درستی فرموله شود، استحکام مکانیکی معمولاً در هر دو خانواده قابل مقایسه است، اگرچه سیستم‌های دو جزئی TGIC و ایزوسیانات پخته‌شده، که برای وضوح در اینجا ترسیم نشده‌اند، اغلب در چقرمگی مکانیکی به دلیل شبکه‌های متقاطع متراکم‌تر، جلوتر هستند. رزین پخت شده با HAA که در این نمایه نزدیک به TGIC قرار گرفته است، مزیت مشابهی را در برابر آب و هوا ارائه می دهد در حالی که از یک عامل پخت استفاده می شود که بسیاری از امکانات آن را ملایم تر می دانند. هیچ یک از این خانواده ها نباید به شدت برتر خوانده شوند. انتخاب صحیح کاملاً به این بستگی دارد که آیا قطعه تمام شده در خارج از منزل تحت قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش و رطوبت قرار می گیرد یا در داخل خانه در یک محیط کنترل شده. یک تیم خرید از a تولید کننده رزین های پلی استر چین می توانید از نمایه ای مانند این به عنوان گفتگوی شروع با تیم خدمات فنی تامین کننده استفاده کنید، که پس از تایید سطح براقیت، بافت و شرایط دقیق نوردهی، می توانند یک عدد درجه خاص را توصیه کنند. در عمل، بسیاری از خطوط پوشش دارای بیش از یک خانواده رزین هستند تا بتوانند بین محصولات داخلی و خارجی جابجا شوند، بدون اینکه یک رابطه کاملاً جدید با تامین کننده را احراز کنند.

نکته کلیدی: شیمی های TGIC و HAA به طور کلی به دوام در فضای باز منجر می شوند، در حالی که شیمی ترکیبی به طور کلی منجر به براقیت و جریان داخلی می شود، بنابراین محیط مورد نظر باید قبل از در نظر گرفتن اولویت های براق، خانواده را تعیین کند.

راهنمای ذخیره سازی، جابجایی و نگهداری

نگهداری و جابجایی مناسب عمر مفید رزین پلی استر را افزایش می دهد و به حفظ عملکرد ثابت فیلم پس از رسیدن به خط پوشش کمک می کند. روش های زیر به طور گسترده در سراسر صنعت پوشش پودری توصیه می شود و برای اکثر خانواده های رزین که در این مقاله مورد بحث قرار گرفت، اعمال می شود.

1. رزین را در یک انبار خنک و خشک، در دمای ایده‌آل زیر 30 درجه سانتیگراد نگهداری کنید تا خطر کیک شدن یا تف جوشی زودرس را کاهش دهید، به ویژه برای گریدهای هیبریدی با Tg پایین.
2. بسته بندی را تا زمان استفاده مهر و موم نگه دارید تا از جذب رطوبت جلوگیری شود که می تواند در جریان و براق شدن در طول استفاده اختلال ایجاد کند.
3. انبارها را بر اساس اولین ورود و خروج اول بچرخانید تا دسته‌های قدیمی‌تر قبل از دسته‌های جدید مصرف شوند و احتمال پیری دسته‌ای از پنجره استفاده توصیه‌شده به حداقل برسد.
4. از روی هم چیدن کیسه ها یا درام ها خیلی زیاد خودداری کنید، زیرا فشار پایدار همراه با دمای گرم محیط می تواند باعث تسریع کیک شدن در پودر رزین شود.
5. هنگام فرمولاسیون، مقدار اسید و ویسکوزیته را در گواهی آنالیز دسته فعلی بررسی کنید، زیرا تغییرات جزئی دسته به دسته طبیعی است و می توان آن را در طول آزمایشات فرمولاسیون جبران کرد.
6. یکنواختی دمای اجاق را حفظ کنید و از یک دیتالوگر در طول آزمایش های خطی استفاده کنید تا مطمئن شوید که قطعه واقعاً به دمای پخت مشخص شده رزین می رسد، نه فقط نقطه تنظیم فر.

امکاناتی که رزین را به عنوان یک رزین های پلی استر OEM/ODM برای پوشش های پودری شریک به جای خریدار یکبار معامله، اغلب از همکاری نزدیکتر در زمینه سازگاری دسته ای، قالب بسته بندی و پشتیبانی فنی سفارشی سود می برند، زیرا یک رابطه کارخانه ای ایجاد شده اجازه می دهد تا مسائل کیفیت را به طور موثرتری نسبت به خریدهای تکی عمده فروشی ردیابی و حل و فصل کنند.

نکته کلیدی: ذخیره سازی مداوم خنک و خشک و چرخش انبار اول به اول دو روش ساده برای حفظ عملکرد رزین قبل از رسیدن به خط پوشش هستند.

کار با رزین های پلی استر برای تولید کننده پوشش های پودری

انتخاب یک خانواده رزین تنها نیمی از یک فرمولاسیون موفق است. نیمی دیگر انتخاب تامین کننده ای است که قادر به تولید ثابت و مستند باشد. Jiangsu BESD New Materials Co., Ltd. تولید کننده ای است که از سال 1998 به طور خاص بر روی رزین پلی استر برای پوشش های پودری متمرکز شده است که در پارک صنعت شیمیایی Yangzhou در استان جیانگ سو چین مستقر است. این شرکت یک پروژه اختصاصی را برای تولید سالانه 100000 تن رزین پلی استر برای پوشش های پودری در سال 2019 تکمیل و شروع به تولید کرد که مساحتی حدود 40000 متر مربع با تقریباً 27000 متر مربع تأسیسات تولیدی ساخته شده را اشغال کرد.

به عنوان یک رزین های پلی استر OEM/ODM چین برای تامین کننده و کارخانه پوشش های پودری BESD دارای یک تیم تحقیق و توسعه اختصاصی، خطوط تولید خودکار پیشرفته و یک سیستم خدمات پس از فروش ساختاریافته است که برای پشتیبانی از سفارشات محصول استاندارد و درخواست های فرمولاسیون سفارشی طراحی شده است. این شرکت دارای گواهینامه ISO 9001 برای مدیریت کیفیت و گواهینامه ISO 14001 برای مدیریت زیست محیطی است، و طیف محصولات آن شامل خانواده های ترکیبی، TGIC-cured، HAA-cured، TGIC دو جزئی و ایزوسیانات که قبلا در این مقاله توضیح داده شد، می باشد و به فرمول سازان یک گزینه تک منبعی را در اکثر کاربردهای معمولی پودری و داخلی داخلی می دهد.

BESD فلسفه عملیاتی خود را به عنوان یک رویکرد توسعه پایدار توصیف می کند که مسئولیت زیست محیطی را در کنار فرهنگ مدیریت مردم محور اولویت قرار می دهد و منعکس کننده تغییر صنعت گسترده تر به سمت محصولات رزین با انتشار VOC کم و فرمولاسیون های بدون حلال است. برای خریداران در حال ارزیابی a تامین کننده عمده فروشی رزین های پلی استر قابل اعتماد و بادوام برای منابع بلندمدت، فاکتورهایی که ارزش تایید مستقیم با کارخانه را دارند شامل سوابق سازگاری دسته به دسته، زمان تحویل نمونه برای آزمایشات خطی، و دامنه پشتیبانی فنی ارائه شده برای نیازهای Tg، براقیت یا بافت سفارشی است.

نکته کلیدی: جفت کردن ترکیب شیمیایی رزین مناسب با سازنده ای که دارای سیستم های کیفیت مستند و پشتیبانی اختصاصی تحقیق و توسعه است، خطر شکست فرمولاسیون را در مراحل بعدی کاهش می دهد.