چگونه می توان دما و زمان پخت را برای رزین پلی استر ایزوسیانات کیور شده تعیین کرد؟

اصول اصلی برای تعیین دما و زمان پخت

The curing process of رزین پلی استر ایزوسیانات کیور شده در درجه اول تحت تأثیر دما، زمان، رطوبت و شاخص ایزوسیانات است. کلید تعیین پارامترهای پخت این است که اطمینان حاصل شود که رزین تحت پیوند متقابل کامل بدون واکنش بیش از حد است که می تواند منجر به پیری یا کاهش عملکرد شود.

1. به برگه اطلاعات محصول مراجعه کنید

این مستقیم ترین و مطمئن ترین روش است. به عنوان یک تامین کننده پیشرو در صنعت، شرکت جیانگسو BESD New Materials Co., Ltd. معمولاً محدوده دمای پخت توصیه شده (به عنوان مثال، 160 درجه سانتیگراد تا 200 درجه سانتیگراد) و زمان های پخت مربوطه (مانند 15-30 دقیقه) را در برگه های اطلاعات محصول خود ارائه می دهد.

2. تست نیمکت

در تولید واقعی، توصیه می شود ابتدا آزمایشات در مقیاس کوچک انجام شود. می توان از روش "افزایش درجه حرارت" استفاده کرد، با مشاهده جریان پذیری رزین و زمان خشک شدن سطحی در دمای اتاق، و سپس انجام آزمایش های پخت در دماهای مختلف (به عنوان مثال، 150 درجه سانتیگراد، 170 درجه سانتیگراد، 190 درجه سانتیگراد).  دمای بهینه را می توان با آزمایش سختی، چسبندگی و مقاومت شیمیایی تعیین کرد.

3. ضخامت بستر و پوشش را در نظر بگیرید

هدایت حرارتی بستر: بسترهای فلزی رسانایی حرارتی خوبی دارند، بنابراین دمای پخت را می توان به طور مناسب کاهش داد. در حالی که زیرلایه های شیشه ای یا پلاستیکی هدایت حرارتی ضعیفی دارند و به دماهای بالاتر یا زمان طولانی تری نیاز دارند.

ضخامت پوشش: پوشش های ضخیم انتقال حرارت آهسته تری دارند و به زمان پخت طولانی تری نیاز دارند. پوشش های نازک برعکس هستند.

4. تأثیر رطوبت محیط

اگرچه رزین پلی استر ایزوسیانات پخته شده نسبت به رزین های مبتنی بر آب حساسیت کمتری به رطوبت دارد، اما در محیط های با رطوبت بسیار بالا (بیش از 80% RH)، رطوبت ممکن است با ایزوسیانات ها (تشکیل دی آمین ها) واکنش داده و منجر به تشکیل حباب شود. در این مورد، ممکن است لازم باشد دمای پخت به طور مناسب برای تسریع تبخیر افزایش یابد.